Will Grayson, Will Grayson Review.
- 13 aug 2016
- 4 minuten om te lezen
Hello!
Vandaag heb ik voor jullie een boek review! Ik heb er super veel zin in! Het boek waar ik jullie meer over ga vertellen is Will Grayson, Will Grayson van John Green en David Levithan. Lees snel verder om meer te ontdekken.
Waarom heb ik dit boek gelezen?
Het antwoord op die vraag is enorm simpel. Ik hou van John Green. Hij is mijn absolute favoriete schrijver. Om eerlijk te zijn heb ik de achterflap niet eens deftig gelezen. Vanaf dat ik de naam "John Green" ergens op zie staan, ben ik er vrijwel zeker van dat het goed is. Voor mensen die hem niet kennen: John schreef onder andere The Fault In Our Stars en Paper Towns. Hij is geniaal. Dit is ondertussen het 4de boek dat ik van hem lees. Ik beloof dat deze blog niet enkel een liefdesverklaring aan de schrijver is hoor ;)
Dit boek is trouwens een samenwerking van 2 schrijvers: John Green en David Levithan. Dit is de eerste keer dat ik iets van David las. Er komt later nog wat over zijn schrijfstijl en wat ik van hem vond.
De achterflap
Zo weten jullie al een beetje waar het boek over gaat.
"Een boek als een zinderende, flitsende musical De paden van de heteroseksuele Will en homoseksuele will- beiden op zoek naar liefde - kruisen elkaar op een bizarre locatie in Chicago. Vanaf dat moment raken hun levens in een stroomversnelling die uitmondt in een krankzinnige, flitsende musical. De stemmen van Will en will zijn zo authentiek dat je met beide jongens bevriend raakt. Twee totaal verschillende vertelstijlen smelten samen tot een onlosmakelijk geheel waarvan je je niet meer los kunt rukken. Will Grayson, Will Grayson werd bij verschijnen in de USA de bestsellerlijsten in gekatapulteerd. Twee zwaargewichten uit de Young Adult literatuur meten hun krachten in een meeslepende, humoristische en aangrijpende roman." Bron: Standaard boekhandel.
Mijn mening.
Hier begint officieel de echte review. WGWG gaat dus over 2 jongens die allebei de naam Will Grayson dragen. Elk hoofdstuk wordt afwisselend vanuit het perspectief van één Will Grayson verteld. Ik ga het eerste deel van mijn review de 2 Will's apart beschrijven.
Will Grayson
Een onzekere, charmante en slimme jongen.
Deze Will Grayson is gecreëerd door mijn man, John Green. De schrijfstijl vind ik persoonlijk geweldig. Ik kan mezelf niet zo herkennen in het karakter, in geen enkel van de 2 eigenlijk. Deze W.G. leeft volgens 2 regels: afstand houden en zwijgen. Ik zou zelf nooit zo'n regels opstellen en vind ze een beetje dom, uiteindelijk zijn ze wel deel van zijn karakter. Ik moet zeggen dat ik dit wel het minst interessante karakter van Green. Zeker als je vergelijkt met Alaska van het grote misschien en Hazel van TFIOS.
will grayson
melancholiek, homoseksueel maar de deur van de kast zit nog potdicht
De 2de will grayson is het leven ingeblazen door mijn nieuwe ontdekking, David Levithan. Deze jongen is een beetje depressief. Het enige lichtpuntje in zijn leven is een internetrelatie met ene Isaac. Dit karakter is heel interessant omdat ik mij helemaal, absoluut niet herken in hem. De stijl van de schrijver is wel ook echt leuk. Het bijzondere aan zijn deel is dat hij zonder hoofdletters schrijft, wat in het begin een beetje frustrerend is maar je went er wel snel aan en uiteindelijk is het nog wel leuk en deel van het karakter en het verhaal. Ik heb geen andere boeken om mee te vergelijken maar ik vind dit wel een leuk, interessant karakter.
Even een leuk feitje tussendoor: David Levithan had een naamgenoot op zijn universiteit. De 2 werden zo vaak door elkaar gehaald, en uiteindelijk zijn ze beste vrienden geworden. 5 jaar later kwam hij op het idee om een boek over 2 jongens met dezelfde naam te schrijven.
De rest van het verhaal:
Het belangrijkste personage in dit verhaal is eigenlijk Tiny Cooper. Het boek wordt wel geschreven uit het perspectief van de Will Graysons, wat hen de absolute hoofdkarakters maakt, maar Tiny is degene die het verhaal aan elkaar knoopt. Hij is de beste vriend van hetero Will en het lief van de homoseksuele will. Hij haalt hem dan ook uit de kast. Tiny is enorm groot en enorm gay. In het begin is hij gewoon echt het stereotype van een homo, maar hij krijgt meer karakter naarmate het einde van het verhaal. Je gaat hem steeds beter begrijpen.
Het boek gaat vooral om homoseksualiteit, vriendschap en depressie. De sfeer van een Amerikaanse High school is ook wel goed aanwezig. Dat vind ik geweldig, aangezien ik een beetje obsessed ben met de Verenigde Staten.
Besluit: Het is een mooi boek, met hilarische scènes, en een goede boodschap. Ik vind het niet het beste John Green boek, maar toch zeker wel een aanrader. Ik ben van plan om meer onderzoek te doen naar David Levithan. Bezoek zeker hun websites eens, want schrijvers zijn geweldige, hilarische mensen. Ook online. Ik heb het laatste uur gespendeerd aan hun antwoorden op de FAQ te lezen, en ben daarna nog een grotere fan geworden.
Dit was het dan weer voor deze blog. Ik hoop dat jullie het leuk vonden, en laat het mij zeker weten als jullie mijn mening over een ander John Green boek willen horen.
Hopelijk tot snel!
Love, Kate
Opmerkingen