2 jaar verder

Liefste lezertjes,

Long time no see.

Wat heb ik het gemist om in mijn kamer te zitten met muziek op de achtergrond. Om tot middernacht de juiste woorden en foto's te zoeken zodat mijn blogpost perfect zou zijn.

Mijn laatste post dateert van de herfst van 2016. 2 jaar is het al geleden. Veel is verandert in die tijd.

Waarom ben ik zolang gestopt?

Ik was altijd bang dat mensen die ik ken mijn blog zouden ontdekken en zouden lachen met mijn schrijfsels. Natuurlijk zouden mijn geweldige vrienden mij steunen, zo zijn ze wel. Maar ja, toch nog was ik onzeker. Daarbij kwam ook dat ik steeds meer tijd aan mijn vrienden en school wou besteden en enorm gestrest werd over het aantal keer dat mijn site bekeken werd. Nu ga ik proberen het anders aan te pakken omdat ik het schrijven enorm mis.

Ga ik het nu wat langer volhouden?

Ik weet het niet. Mijn leven is een enorme warboel en niets is zeker. Het is begin juni en ik heb nog altijd geen idee wat ik volgend schooljaar ga doen, welke school, welke richting, laat staan dat ik nu al kan zeggen of ik tijd ga hebben om terug een hele online wereld te onderhouden. Wat ik wel weet is dat ik enorm van schrijven en het visueel ontwerpen houd. Dus let's hope dat passie mij blijft voortdrijven.

Wat heb ik al die tijd gedaan?

Wel, ik heb mijn beste leven geleefd. Ik ben van augustus tot november in Alaska gaan wonen bij een gastfamilie. Ja je leest het goed, Alaska, als in de andere kant van de wereld Alaska. Ik ben ook met mijn beste vriendin in de straten van Amsterdam gaan ronddwalen. En ik heb zoveel nieuwe dingen geprobeerd: fitnessen, mijn haar verven, rock concerten, sushi, ..

Ik was, en ben nog altijd intens gelukkig. Er waren natuurlijk ook mindere kanten. Terwijl ik daar aan de andere kant van de wereld zat werd de depressie van mijn beste vriend erger en erger en ik heb me enorm eenzaam gevoeld.

Ik weet dus eigenlijk niet precies wat ik met deze blog wil aanvangen. Wil ik schrijven over leven in het buitenland, rock concerten of over depressieve vrienden? Of misschien wordt het een combinatie van vanalles. In ieder geval ga ik proberen om het beste van deze blog te maken en het een zo een relaxed mogelijke plaats te maken waar iedereen zich welkom voelt.

Zozo dit was weer even een kortere blog maar de ideeën stromen al terug binnen.

Ik hoop dus om snel terug iets van me te laten horen.

Lots of love

Kate